serwis o zdrowiu i leczeniu

Leukocyty – rola w organizmie.

Leukocyty – rola w organizmie.
5 (100%) 10 votes
Kolejny raz wykonujesz morfologię. Udajesz się do krwiodawstwa, otrzymujesz wyniki i widzisz po raz kolejny magiczną nazwę „krwinki białe”. Leukocyty (czyli wyżej wymienione krwinki) grają olbrzymią rolę w obronie naszego organizmu. Czym są, oraz jakie spełniają funkcję? Postaramy się odpowiedzieć na to pytanie.

Czym są leukocyty?

 Głównymi składnikami krwi są krwinki czerwone, płytki krwi oraz białe krwinki, czyli leukocyty. Tworzą one z narządami limfatycznymi (węzły chłonne, grasica, szpik kostny oraz śledziona) i białkami układ immunologiczny. Całość odpowiada za odporność organizmu, zabezpiecza przed zarazkami i niebezpiecznymi substancjami. Białe krwinki odpowiadają za odporność i likwidowanie chorobotwórczych drobnoustrojów w naszym organizmie.
Leukocyty są większe niż krwinki czerwone, jednakże jest ich znacznie mniej. Granica normy białych krwinek to od czterech do jedenastu tysięcy na milimetr sześcienny. Przeciętnie jeden leukocyt wypada na sześćset krwinek czerwonych.
Białe krwinki w organizmie są magazynowane i przechowywane na wypadek dostania się do organizmu zarazków. Wtedy zostają szybko przetransportowane do krwi gdzie pełnią swoją funkcję i chronią nasze ciała. Leukocyty przetrzymywane są w szpiku kostnym, śledzionie oraz węzłach chłonnych.

Podział leukocytów oraz ich funkcje.

Białe krwinki dzielimy ze względu na funkcje, które pełnią. Na podstawie badań, naukowcy byli w stanie wyodrębnić dwie podstawowe grupy leukocytów:
  • Granulocyty – posiadają charakterystyczne ziarnistości:
    • obojętnochłonne – czyli tak zwane neutrofile. Stanowią około 60% wszystkich leukocytów. Ich głównym zdaniem jest ochrona organizmu przed bakteriami. Dzieje się tak dzięki fagocytozy, czyli umiejętności komórki do wchłaniania i rozkładania drobnoustrojów dostarczonych do organizmu z zewnątrz. Dodatkowo neutrofile wytwarzają substancje bakteriobójcze – defenzymy oraz wolne rodniki.
    • kwasochłonne – czyli eozynofile (stanowią około 3% wszystkich leukocytów). Posiadają białka, które służą do niszczenia pasożytów, które wniknęły do organizmu. Pośrednio biorą też udział w reakcjach alergicznych organizmu.
    • zasadochłonne – czyli bazofile (około 1%). Zawierają histaminę, heparynę i enzymy proteolityczne – biorą udział w reakcjach alergicznych.
  • Agranulocyty – brak występowania ziarnistości charakterystycznej dla granulocytów. Podział wygląda następująco:
    • Limfocyty B – odpowiadają za reakcje organizmu na czynnik chorobotwórczy. Specjalne białka (antygeny) rozpoznają wirusy, następnie wyzwalają białe krwinki. Po aktywacji zamieniają się w komórki pamięci, które zapamiętują chorobę i przy następnym wniknięciu drobnoustrojów wywołują reakcje układu odpornościowego (na tej podstawie działają szczepionki). Limfocyty B powstają w szpiku kostnym.
    • Limfocyty T – ich produkcja zaczyna się w szpiku, lecz ostatecznie kończy wgrasicy. Odpowiadają za likwidację mikroorganizmów, które rozpoznają antygeny. Wydzielają cytokin – substancję regulującą pracę pozostałych komórek w obronie organizmu.
    • Limfocyty NK – to komórki, które niszczą uszkodzone (chemicznie lub fizycznie) komórki naszego ciała, które nie mogą już pełnić swojej funkcji. Dodatkowo niszczą komórki nowotworowe.

Niedomiar oraz nadmiar leukocytów.

Przy morfologii sprawdza się ilość białych krwinek znajdujących się w naczyniach krwionośnych. Norma to 4-11 tysięcy na milimetr sześcienny. Oczywiście warto pamiętać, że w różnych laboratoriach podaje się inne granice, więc liczba zbliżona do 4 lub 11 nie świadczy jeszcze o chorobie.

Nieprawidłowa ilość leukocytów może oznaczać leukocytozę. Powstaje ona gdy liczba leukocytów jest wyższa niż 11X103/μl. Dzieje się tak przez zakażenia lub choroby rozrostowe krwinek białych. Jest to wynikiem takich chorób jak:

  • przewlekłe lub ostre choroby zapalne;
  • zakażenia bakteryjne (ropień);
  • zakażenia wirusowe (półpasiec);
  • zakażenia pasożytnicze;
  • zakażenia grzybicze;
  • nowotwory;
  • choroby rozrostowe (białaczka szpikowa, czerwienica);
  • uszkodzenia tkanek (zawał serca, urazy, oparzenia);
  • patologiczne zmiany w metabolizmie (kwasica cukrzycowa, mocznica).

Z drugiej strony zbyt mała ilość leukocytów, może świadczyć o Leukopenii.  Dzieje się tak, gdy ilość białych krwinek spada poniżej 4×103/μl. Zazwyczaj jest to wynikiem nieprawidłowości w pracy szpiku, który tworzy zbyt małą ilość leukocytów. Powodowane jest to przez:

Oczywiście ilość białych krwinek może różnić się od normy ze względu na inne czynniki takie jak poród, ciąża, duży posiłek lub duży wysiłek.

Więcej w Układ krwionośny, Układ odpornościowy
Testosteron – jak zwiększyć jego poziom?

Zamknij