serwis o zdrowiu i leczeniu

Rozdwojenie jaźni – przyczyny, objawy, leczenie

Rozdwojenie jaźni – przyczyny, objawy, leczenie
5 (100%) 7 votes

Osobowość jest elementem, który pozwala na indywidualną, wewnętrzną hierarchizacje uczuć, oraz indywidualnych odczuć. Jest to zespół pewnych cech, które charakteryzują i wyróżniają jednego człowieka od drugiego. Każdy z nas posiada indywidualny system wartości, unikatowe cechy, które pozwalają na objęcie określonej pozycji w danym środowisku. Często słyszymy, że osobowość jest równoznaczna z charakterem, czyli cechami, postawami i zachowaniami które przejawiamy wobec pewnych aspektów życia. Jednakże osobowość jest zupełnie inną formą, którą kształtujemy przez całe swoje życie, czasem zależnie od wpływu środowiska, w którym żyjemy. Dzisiejszy artykuł poświęcę zaburzeniu osobowości, jakim jest rozdwojenie jaźni.

Czym jest rozdwojenie jaźni ?

Rozdwojenie jaźni, zwane inaczej nazywane osobowością wieloraką, jest rodzajem zaburzeń powstających w obrębie procesów myślowych. Osoba posiadająca wspomniane zaburzenia nie potrafi odróżniać prawdy od tego, co jest jedynie wyobrażeniem. Wówczas pojawiają się tzw. osobowości, nieraz więcej niż dwie, które na zmianę dają o sobie znać, często całkowicie przejmując kontrolę nad sposobem postępowania chorego. Osobowość realna najczęściej nie potrafi rozdzielić tego co faktycznie się dzieję od tego co jest wytworem wyobraźni. Osobowość wieloraka zaliczana jest do grupy zaburzeń lękowych, a ściśle mówiąc – zaburzeń dysocjacyjnych. Osoby cierpiące na to schorzenie miewają często zaburzenia snu, silne bóle głowy, cierpią na depresję, oraz przejawiają skłonności do impulsywności – nagłego, agresywnego zachowania. Często odreagowują posuwając się do autoagresji – okaleczając się, lub celowo narażając na bodźce, które sprawiają ból.

Przyczyny schorzenia:

Przyczyn rozdwojenia jaźni jest wiele. Najczęściej słyszaną tezą jest to, że osoby chore były ofiarami gwałtów, molestowań czy przemocy fizycznej w pewnym okresie swojego życia. Stopniowe roztrząsanie wspomnień mogło sprawić, że traumatyczne przeżycia zepchnęły do swojej podświadomości, uznając, że w każdym momencie są narażone na krzywdę ze strony innych ludzi. W większości przypadków osoby dotknięte tym schorzeniem są wycofane z życia społecznego, nieśmiałe i nieufne. Mają liczne kompleksy spowodowane niskim poczuciem własnej wartości, a co za tym idzie, postrzegają siebie jako kogoś gorszego i niepotrzebnego w społeczeństwie. Zdaniem niektórych rozdwojenie jaźni jest bezpośrednim następstwem traumatycznego wydarzenia – wypadku drogowego czy śmierci bliskiej osoby.


Schizofrenia, a rozdwojenie jaźni:

Schizofrenia jest często utożsamiana i mylona z rozdwojeniem jaźni. Objawy schizofrenii dla osób nie znających istoty choroby mogą być łudząco podobne. Istnieje jednak duża równica między tymi dwoma schorzeniami. Schizofrenia polega przede wszystkim na różnicy między tym co czujemy a tym co myślimy, objawiając się często urojeniami, czy brakiem ciągłości myśli (zapominamy o tym, co mówiliśmy przed chwilą). Rozdwojenie jaźni zaś charakteryzuje się przede wszystkim zaburzeniami dysocjacyjnymi, powstałymi wskutek ciężkich przeżyć emocjonalnych.

i-po-drugiej-stronie-jazni Rozdwojenie jaźni - przyczyny, objawy, leczenie

Książka “Po drugiej stronie jaźni”
Kliknij i sprawdź ceny!

Jak możemy pomóc osobie cierpiącej na rozdwojenie jaźni?

Musimy przede wszystkim pamiętać o tym, że każdy człowiek jest inny i niektóre sytuacje, wydające się dla nas zwyczajne są dla innych traumatyczne i wywołują negatywne emocje. Nie powinniśmy postrzegać choroby przez pryzmat tego, jak my zareagowalibyśmy na niektóre sytuacje czy traumy, dotykające nas w życiu. Ogromnym wsparciem może być sama obecność w codziennym funkcjonowaniu, jak i podczas terapii osoby chorej. Poczucie tego, że ma się wsparcie w danej osobie jest ważne w szybkim przezwyciężeniu choroby i ukończenia terapii.

Rozdwojenie jaźni – leczenie:

Przy ostrych zaburzeniach i stanach lękowych osoba z tym schorzeniem powinna znajdować się pod stałą opieką psychiatry, który pomoże wybrać indywidualny tok leczenia. Przy zaburzeniach lżejszych zalecana jest wizyta u terapeuty, bądź psychologa. Często sama rozmowa ze specjalistą może pomóc nam w uświadomieniu sobie istoty problemu, z jakim się zmagamy. Dość często stosowanym wariantem leczenia jest psychoterapia, która polega na próbie pojęcia i zintegrowania wszystkich osobowości w jedną – realną. Terapia ta ma na celu odnalezienie się pacjenta w prawdziwej rzeczywistości, oraz zrozumienie i zaakceptowanie własnej choroby.

Komentarze