Dar natury, o którym będzie mowa w poniższym artykule to bogate źródło aminokwasów, witamin i mikroelementów. Należy on do grona lekkostrawnych białek roślinnych, w którego skład wchodzą peptony, globuliny, histydyna, lizyna, tyrozyna, metionina, alanina, walina, fenyloalanina, arginina , izoleucyna i seryna a także wiele innych aminokwasów oraz kwas asparaginowy. Witaminy, które zawiera to powszechnie dostępne dobro należą głownie do grupy witamin B: B1, B2, B3, B6, B12 , a także witamina K, C, P i kwas foliowy. Jeśli chodzi o węglowodany to są to głownie cukry proste.
Ten rodzaj pokarmu określany jest mianem „super-food” ponieważ w swoim składzie zawiera wszystko to, co potrzebne do funkcjonowania. Rzecz jasna, nie zastąpi to pełnowartościowego posiłku, ale idealnie go uzupełni. Nie sposób stworzyć syntetycznego odpowiednika tajemniczego produktu. Dlatego warto dowiedzieć się, czym jest ten pełen walorów odżywczych produkt, skąd pochodzi i jak najlepiej go spożywać!
Czym jest pyłek kwiatowy?
To pytanie wyjaśnia wiele, ale nie wszystko. Podmiotem bieżącego wpisu jest bowiem pyłek kwiatowy, ale kto byłby w stanie zgadnąć, że chodzi właśnie o niego. Przecież słowo pyłek kojarzy się z czymś wątłym i drobnym. Jednak pod tak kruchą postacią pyłek kwiatowy kryje w sobie wiele niedocenionych właściwości, o których wiedzę warto posiąść i regularnie korzystać z niej w praktyce.
Zacznijmy od pochodzenia pyłku, chociaż to całkiem oczywiste. Pyłek kwiatowy pozyskiwany jest z kwiatów jako efekt metabolizmu roślin. Jest to nic innego jak komórki męskie , które potrzebne są do zapylania, czego efektem są owoce. Pyłki kwiatowe różnią się od siebie pod względem kształtu, wyglądu i wielkości. W tym celu przeprowadza się analizę pyłkową, która pozwala określić rodzaj miodu i jego pochodzenie. Jak wiadomo zapłodnienie i wzrost owoców nie byłoby możliwe gdyby nie pszczoły, dzięki którym przemieszczanie się pyłków jest możliwe. Dlatego też pyłek kwiatowy nazywany jest również pyłkiem pszczelim. Pszczoły w okresie wiosennym obsypują się pyłkiem i odwiedzając kolejne kwiaty zczesują go z siebie za pomocą grzebienia pyłkowego. W ten sposób tworzą grudki = „obnóża” ważące do 20 mg. Następnie grudki te umieszczane są w koszykach na trzeciej parze odnóg. W ten sposób zanoszą pyłek do ula, gdzie magazynują go w komórkach pszczelich. Tam pyłek ubijany jest w plastrach, zalewany miodem, gdzie poddawany jest fermentacji mlekowej. Efektem fermentacji jest powstanie „pszczelego chleba”. Cała rodzina pszczela zużywa rocznie ok 25 kg pyłku, ponieważ karmione są nim larwy oraz wytwarzane jest z nich mleczko pszczele i wosk. Pszczelarz opiekujący się ulami jest w stanie pozyskać 10 % tego pyłku.
Zastosowanie pyłku kwiatowego
Pyłek kwiatowy zależnie od pochodzenia może być wykorzystywany w różnych celach. Jego skład sugeruje wykorzystywanie pyłku do odżywiania i leczenia. Już kilka dni diety z wdrożonym w nią pyłkiem pszczelim daje efekt w postaci lepszego samopoczucia i witalności. Pyłek kwiatowy wpływa pozytywnie na skład krwi i pracę jelit. Dlatego pyłek polecany jest w leczeniu anemii i problemów z gruczołem krokowym. Starsze osoby, które spożywają pyłek, chwalą się obniżonym ciśnieniem, lepszą przemianą materii i ogólnym odczuciem odmłodzenia ciała. Spowodowane jest to odzyskaniem sił fizycznych i psychicznych, ukojeniem układu nerwowego i hamowaniem procesu miażdżycy. Dodatkowo pyłek kwiatowy ma właściwości detoksykujące i antyproliferacyjne.
Skupiając się na konkretnych zastosowaniach pyłku kwiatowego spełnia on poniższe role:
- Wspomaga myślenie, pamięć i koncentrację,
- Pomaga wyjść z depresji i uzależnień,
- Reguluje prace układu trawiennego,
- Pomaga w leczeniu alergii,
- Wspomaga leczenie anemii,
- Niweluje oznaki trądziku,
- Podnosi wytrzymałość i skuteczność treningów,
- Wspomaga leczenie niepłodności,
- Pomaga leczenie zapalenia prostaty.
Spożywanie pyłku kwiatowego
Zanim zaczniemy spożywać pyłek kwiatowy warto dowiedzieć się, jak go pozyskiwać i przechowywać. Ponieważ od tego, w jaki sposób będziemy to robić zależy skuteczność jego stosowania. Pyłek najlepiej pozyskiwać od pszczelarza. Wtedy mamy pewność, ze jest to pełnowartościowy pyłek pszczeli. Taki pyłek suszy się w suszarkach bez dostępu światła. Robi się to w pomieszczeniach, których temperatura powietrza nie przekracza 400 stopni Celsjusza. Pyłek przechowuje się w szczelnych naczyniach i w chłodnym miejscu. Obnóża pyłkowe można mielić w młynkach, które nie tylko mielą, ale tez przegrzewają obnóża. Taki zabieg wykonuje się, ponieważ mielony pyłek lepiej się wchłania. Najlepiej przechowywać pyłek w postaci mieszanki z miodem. O
Istnieje specjalna proporcja przechowywania pyłku e miodzie i jest to 1:5, Na 5 części miodu dodaje się jedną część pyłku, w wyniku czego powstaje ciasto, które należy spożywać w ilości ok 3 łyżeczek dziennie. Można też zalać 2 łyżeczki pyłku przegotowaną ciepłą wodą w ilości 100 ml, dodać soki a po kilku godzinach wypić.
Pyłek pszczeli z certyfikowanej pasieki ekologicznej
Najlepszą formą pyłku kwiatowego jest pierzga – to pyłek kwiatowy po fermentacji mlekowej, pozyskiwany przez bezpośrednie wydłubywanie go z plastrów miodu. Jest on wzbogacony przez pszczoły w inhibiny, enzymy trawienne, kwasy organiczne i witaminy B,K i E. Pierzga jest bardziej wartościowa niż zwykły pyłek kwiatowy.
Pyłek kwiatowy w chorobie
Oprócz wartości odżywczych pyłek kwiatowy charakteryzuje się bogatymi właściwościami, mającymi duży udział w leczeniu chorób takich jak:
- Zapalenie prostaty,
- Cukrzyca,
- Anemia,
- Nadciśnienie,
- Choroby nowotworowe i popromienne.
Aby zauważyć widoczne efekty działania pyłku należy kurować się nim przez okres przynajmniej 2 miesięcy. Na przykład spożywając codziennie ok 30 gram pyłku w lubianej formie.
Pyłek kwiatowy w kosmetyce
Jakby było mało, pyłek kwiatowy znajduje również zastosowanie w kosmetyce a jego działanie przejawia się poprzez:
- Działanie przeciwzmarszczkowe, odmładzające i ujędrniające,
- Działanie rozświetlające i wzmacniające cerę.
Żeby korzystać z pełni możliwości jakie daje nam pyłek kwiatowy w kosmetyce należy wykonać maseczkę z 2 łyżeczek miodu, 1 żółtka, 1 łyżeczki twarogu i 2 łyżek pyłku. Taką maseczkę trzymać na twarzy przez ok pół godziny.