Bostonka – choroba bostońska, jak rozpoznać i leczyć

Bostonka – choroba bostońska, jak rozpoznać i leczyć
5 (100%) 3 votes

Wyskakujące bąble na dłoniach, stopach, a co najgorsze na ustach i w samej jamie ustnej. Wysoka temperatura, trudności z jedzeniem i piciem, a co gorsza objawów grypy nie da się załagodzić gorącą herbatką, bo zwyczajnie bąble w buzi sprawiają że odechciewa się jeść. Tak może wyglądać przykładowy opis choroby bostońskiej. Oficjalna nazwa choroby to choroba dłoni, stóp i ust, bostonka wzięła swoją nazwę z epidemii w Bostonie. Ta nieprzyjemna choroba bywa mylona z ospą wietrzną w pierwszych jej stadiach, chorują na nią najczęściej dzieci, jednak przejście jej nie wytwarza trwałej odporności, przez co zachorować można również w wieku dojrzałym. Pod tym terminem rozumie się po 10 – tym roku życia. Jak więc zapobiegać i leczyć tę chorobe?

Wirusy wywołujące chorobę bostońską

Wirus wywołujący chorobę bostońską jest z grupy enterowirusów i nazywają się wirusami Coxackimi, przenoszone są drogą kropelkową i namnażają się w ludzkim organizmie z różnych przyczyn. Z tego powodu chociaż głównym ich rezerwuarem jest dziecko do 10 roku życia to równie chętnie przenoszą się na osoby dorosłe. Najczęściej również choroba atakuje w okresie wiosenno-letnim, a także sporadycznie jesiennym, w okresie zimy choroba występuje najrzadziej, możliwe, że wirus niechętnie namnaża się kiedy temperatura jest bliska zeru lub ujemna.

Czym się różni bostonka od ospy wietrznej – po czym poznać bostonkę

Choroby te bywają ze sobą mylone przez podobne objawy w początkowym stadium choroby bostońskiej. W obu przypadkach występują objawy grypo podobne jak gorączka czy brak apetytu. Jednak czynnikiem, który wpływa na postawienie złej diagnozy jest występowanie wysypki. Dopiero około drugiego, trzeciego dnia można bezpiecznie odróżnić bostonkę od ospy wietrznej, ponieważ w tej pierwszej bąble wypełnione surowicą występują jedynie na dłoniach, stopach i co gorsza w ustach i ich okolicach. Z kolei przy ospie swędzące krosty pojawiają się na całym ciele bez konkretnego umiejscowienia jak bostonka.

Objawy bostonki

Bostonka jak większość chorób dziecięcych na początku objawia się osłabieniem, spadkiem humoru, następnie zaczynają się objawy grypopodobne jak temperatura, ból gardła (najczęściej wywoływany powstającymi bąblami w jamie ustnej i gardle).

Najczęściej występujące objawy:

  • osłabienie

  • wysoka gorączka (nawet 39 stopni)

  • ból gardła

  • nudności

  • brak apetytu

  • osowiałość

Następnie występuje typowa dla choroby bostońskiej wysypka z bąblami surowiczymi w okolicach dłoni, stóp i ust.

Objawy choroby występują dopiero po kilku dniach (zazwyczaj od 3 do 6 dni) po zarażeniu się, oznacza to, że w tym czasie wirus namnaża się. Następnie w naturalny sposób zostanie zwalczony przez organizm osoby chorej.

Diagnostyka choroby

Diagnostyka choroby w przypadkach klasycznych jest jedynie na podstawie objawów, to znaczy, że lekarz po obejrzeniu dziecka jest w stanie stwierdzić chorobę i zalecić odpowiednią kurację. Tylko w rzadkich przypadkach potwierdzana jest choroba za pomocą specjalistycznych laboratoryjnych testów, gdyż są one bardzo drogie. Również najczęściej wykonywane są w celach bardziej naukowych niż praktycznych, ponieważ bostonka zachowuje się w typowy sposób i najzwyczajniej nie wymaga specjalistycznego potwierdzenia choroby czy konkretnego szczepu. Gdyż nie wniesie to nic do leczenia.

Sposoby leczenia

Leczenie choroby jest tylko i wyłącznie objawowe. Inaczej jest w przypadkach krytycznych, kiedy zaczynają się pojawiać jakieś powikłania. W innych przypadkach lekarz zaleca odpowiednią kurację. Najczęściej polega ona na podawaniu leków zbijających gorączkę, osłabiających ból co jest bardzo ważne. Jednak nie należy podawać, zwłaszcza dzieciom, leków steroidowych.

Ważne jest, aby dziecko było dobrze ogrzane z zewnątrz, gdyż przyjmowanie ciepłych napoi i posiłków będzie okropnie nieprzyjemne dla chorego.

Jeżeli z jakiegoś powodu lekarz będzie miał swoje podejrzenia, że choroba nie następuje właściwie wtedy zleci odpowiednie badania i zaleci odpowiednią terapię, zatem koniecznie należy udać się do lekarza z chorobą.

Z kolei na bąble przypisze łatwo dostępne w aptekach maści, które będą osuszać powstałe krostki. Najważniejsze, aby nie posypywać ich talkiem ani żadnymi pudrami, gdyż powodują one nieprzyjemne nadżerki wirusowe.

Powikłania

Bardzo rzadko zdarzają się powikłania po przebytej chorobie. Najgroźniejszym jest zapalenie opon mózgowych, jednak występują też takie jak:

  • zapalenie trzustki (które może powodować cukrzycę typu 1)

  • biegunki

  • zarażenie innych organów objawiające się stanem zapalnym

Powikłania zdarzają się raczej u najmłodszych dzieci, zatem jeżeli choroba występuje wcześnie koniecznie należy udać się do lekarza i kontrolować jej przebieg, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji zaniedbania.

Jak zapobiegać chorobie

Choroba przenosi się drogą kropelkową, co oznacza, że można się zarazić poprzez wydzieliny z ciała chorego, nawet takich jak kał i pęknięty pęcherz na dłoniach, stopach czy przy ustach. Oprócz tego poprzez kaszel kichanie i tym podobne. Zatem niezwykle ważne jest, aby dziecko lub osoba chora została w domu i nie roznosiła choroby, a także duża higiena. Dbając o to, aby do ust nie były wkładane brudne ręce, na których może być przeniesiony wirus choroby możemy skutecznie zapobiegać zarażeniu.

Jak opiekować się chorym

Ze względu na występujące w ustach i w gardle bąble jedzenie i picie będzie bardzo trudne, bolesne i niezwykle nieprzyjemne. W tym celu aby załagodzić ten objaw należy podawać pokarmy w formie płynnej i w temperaturze pokojowej, pomocne będą lody lub chłodzone napoje aby uśmierzyć ból a jednocześnie nieco pocieszyć osobę chorą.

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.

Więcej w Choroby, Dziecko, Zdrowie
Gruźlica – charakterystyka, objawy, sposoby leczenia, profilaktyka

Zamknij